TONEEL; ''ALLES KWIJT''

Wij zullen zijn woorden zijn, om hem te zeggen wat hij ons niet meer vertellen kan. Wij zullen zijn handen zijn, voor alle deuren die naar buiten gaan. Wij zulilen zijn tranen zijn, wanneer de wereld ook zijn laatste dromen wist. We zullen steeds zijn ogen zijn, als hij gaat lopen dwalen. Zijn thuis kunnen we niet meer zijn, omdat hij namen al verloren is. Maar vandaag gaan wij met hem mee, mee naar vroeger terug, in het huis van zijn herinneringen en dromen. Daar zullen wij steeds bij hem zijn, niet om wat hij is verloren, maar om te koesteren hoe liefdevol hij altijd voor ons beiden was.